BEGIN:VCALENDAR VERSION:2.0 PRODID:-//wp-events-plugin.com//7.0.5//EN BEGIN:VEVENT UID:4@romile.ge DTSTART;VALUE=DATE:20250728 DTEND;VALUE=DATE:20250729 DTSTAMP:20250727T212559Z URL:https://romile.ge/events/28-07-2025-%e1%83%9b%e1%83%94-8-%e1%83%a8%e1% 83%95%e1%83%98%e1%83%93%e1%83%94%e1%83%a3%e1%83%9a%e1%83%98-%e1%83%a8%e1%8 3%94%e1%83%9b%e1%83%93%e1%83%92%e1%83%9d%e1%83%9b%e1%83%90%e1%83%93-%e1%83 %9b/ SUMMARY:28.07.2025. მე-8 შვიდეული შემდგომ ად მეერგასისა. ორშაბათი DESCRIPTION:\n\nგულისყურით ვიკითხოთ წ მინდა წერილი\n \;\n\nმოწამეთა: კვირიკესი და დედისა მისისა ივლიტასი და მათთანა 11411-თა (305)\ ; მოწამისა ავუდიმოსი (IV)\; მოცი ქულთა სწორისა. ვლადიმერისა ( ბასილისა) (1015).\n\nდღის ლოცვები\n\ nმოწამეთა კვირიკესი და ივლი ტას კონდაკი:\nმკლავთა ზედა ე ტვირთა ქრისტეს მოწამე კვირ იკე ივლიტას და განმხნობილი სტადიონსა შინა ხმობდა სიხა რულით: ქრისტე არს ჭეშმარიტა დ სიქადულ მოწამეთა.\nლოცვა ბ ოროტთა გულის-სიტყვათათვის\, ორშაბათსა დილას შემდგომად ძილისა\nზესთა ნათელთა და თვა ლთშეუდგამისა ღმერთ-მთავრის ა წინაშე მდგომარენო\, ნათელნ ო მეორენო\, მთავარანგელზნო\, მიქაელ და გაბრიელ\, გევედრებ ით მოსავი თქვენი შეწევნად წ ინაშე სამებისა წმიდისა\, რამ ეთუ თქვენვე ხართ ზედამდგომ არენი სულთა და ხორცთა ჩემთა ნი. მიხსენით მე ბნელთა ცოდვა თაგან\, მიხსენით მე კრულების აგან უსჯულოებათა ჩემთასა\, დ ა ნუ მიმიშვებთ წარწყმედად. შ ეიწირეთ ვედრებაი ჩემი და შე ჰსწირეთ წინაშე ქრისტეს ღვთ ისა\, ვინაიდან არავისი გნება ვსთ დანთქმაი უფსკრულთა ვნე ბათასა. მომეახლენით და ხელი მოეცით უბადრუკსა სულსა ჩემ სა\, ნუმცა ჰსძლევს სასწორი ც ოდვათა ჩემთა განუცდელსა მა ს ზღვისა ღვთისა მოწყალებას ა. იხსენით სიკვდილისაგან შე ძრწუნებული სული ჩემი\, მიხსე ნით ჰაერის მცველთა ხელისაგ ან\, ცეცხლისა უნივთოისა მაგი ს ღვთისა მიახლებისა შემწირ ველობისა თქვენისათა\, შეჰსწ ვენით ნივთიერნი ესე ვნებან ი ჩვენნი და ჟამსა საწყალობე ლისა სულისა ჩემისასა\, ხრწნი ლთა ამათ ხორცთაგან განსვლი სა წარმომიდეგით წინამავალა დ და მოგზაურად\, შემდგომსა ჩ ემსა\, და ზღუდე და მფარველ მე ქმენით\, რამეთუ ყოველი სასოე ბა ჩემი თქვენდა მომართ აღმი პყრიეს. ნუ უგულებელსმყოფთ მ ინდობილსა თქვენდა\, ნუ გარე- მიმაქცევთ მხურვალედ შემწენ ო\, მსწრაფლნო მეოხნო\, არამედ აღიძართ გონიერი\, სამებისა რ იცხვით: საყდართა\, მთავრობათ ა\, ქერაბიმთა და სერაფიმთა\, ა ნგელოსთა\, ხელმწიფებათა\, უფ ლებათა და ძალთა\, გონიერთა მ აგათ გულის-ხმისმყოფთა შეწი რვითა გალობათათა\, შეჰსწირე თ და მითხოვეთ არა განვრდომა ი ნაწილისაგან მართლისა\, რამ ეთუ თქვენდა მოცემულ არს სათ ხოველი ამის მოსაგებელად\, მო ტევებად ცოდვათა ყოველთა მე უფისაგან და ღვთისა\, დიდებად მისსა უკუნითი უკუნისამდე\, ამინ.\nშეწევნითა ღვთისათა და იოელ მთავარანგელოსისათა ლ ოცვა დაძინების დროს\, ორშაბა თსა\nუფალო ღმერთო ჩვენო\, რაო დენიცა რა ვჰსცოდე დღეინდელ სა ამას დღესა გინა საქმით\, გ ინა სიტყვით და გონებით\, გინ ა ყოვლითავე საცნობელითა\, მე ცნიერებით\, ანუ უმეცრებით\, გ ინა გულის-ხმის-ყოფითა\, ანუ უ გულისხმოდ\, ნებითა ჩემითა\, ა ნუ უნებლობითა\, ყოველივე შემ ინდევ სახელისა შენისათვის! შემიწყალე მე უფალო\, და განჰ კურნე წყლული სული ჩემი\, და ყ ოველი რაოდენი რა ვჰსცოდე სო ფელსა ამას შინა\, შემინდევ კ აცთმოყვარებისა შენისათვის\ , და მშვიდობით ძილი ესე მომმ ადლე\, და წმიდა ანგელოსი შენ ი გარდამომივლინე მცველად ჩ ემდა\, ყოვლისაგან შეგინების ა სულისა და ხორცთასა\, და ყოვ ლისაგანვე ნეგვემისა\, გვლარ ძნილისა მის და განდგომილის ა ვეშაპისა\, და ბნელთა მათ და არაწმიდათა ჰაერისმცველთა\, და ძალთა მისთასა\, მადლითა დ ა კაცთმოყვარებითა მხოლოდშო ბილისა ძისა შენისათა\, რომლი სათანა კურთხეულ ხარ ყოვლად წმიდით სახიერით და ცხოველს- მყოფელით სულით წმიდითურთ\, ა წდა მარადის და უკუნითი უკუნ ისამდე\, ამინ.\n\nდღის საკითხა ვები\n\nლიტ.: 1 კორ. 9: 13-18 (დას. 142). მ თ. 16: 1-6 (დას. 65).\nმოწ.: 1 კორ. 13: 11-14: 5 (დ ას. 154\, შუა). ლკ. 10: 19-21 (დას. 51 შუა).\n\n ლიტ.: 1 კორ. 9: 13-18 \n\n13. ნუთუ არ იცი თ\, რომ მღვდელმსახურნი ტაძრი სგან ჭამენ და საკურთხევლის მსახურნი საკურთხევლისაგან იღებენ წილს? 14. ასე უფალმაც უ ბრძანა სახარების მქადაგებე ლთ\, რომ სახარებით ცხოვრობდნ ენ. 15. მაგრამ მე არასოდეს მის არგებლია ამით\, და არც იმიტო მ გწერთ\, რომ ჩემი კუთვნილი მ ომაგოთ. რადგანაც სიკვდილი მ იჯობს იმას\, რომ ვინმემ გამი ცუდოს ჩემი სიქადული. 16. რადგ ანაც თუ ვაბარებ\, ვითომ რა მა ქვს სასიქადულო? ვინაიდან აუ ცილებლობით ეს მადევს ვალად\, და ვაი ჩემს თავს\, თუ არ ვახა რებ. 17. რადგან თუ ნებით ვაკეთ ებ ამას\, საზღაური მაქვს\, ხოლ ო თუ ძალაუნებურად\, მხოლოდ ჩ ემთვის მონდობილ მნეობას ვა სრულებ. 18. კი მაგრამ\, რაა ჩემ ი საზღაური? ის\, რომ სახარები ს ქადაგებისას უსასყიდლოდ ვ ახარებ ქრისტეს და არ ვსარგე ბლობ მახარებლის უფლებით. 19. რადგანაც ყველასაგან თავისუ ფალმა ყველას ვუმონე თავი\, რ ათა უმრავლესნი შემეძინა.\n\nლ იტ.: მთ. 16: 1-6 \n\n1. მიუახლოვდნენ ს აცდუნებლად ფარისეველნი და სადუკეველნი და სთხოვეს\, ზეც ით სასწაული ეჩვენებინა მათ თვის. 2. ხოლო მან მიუგო და უთხ რა მათ: საღამოს ამბობთ: ხვალ დარი იქნება\, ვინაიდან ცა წი თელია. 3. დილით კი ამბობთ: დღე ს გაავდრდება\, ვინაიდან ცა მ ოქუფრულია. თვალთმაქცნო\, ცის ფერს არჩევთ\, დროის ნიშანთა გარჩევა კი არ შეგიძლიათ. 4. უ კეთური და მემრუშე მოდგმა სა სწაულს ეძებს: მაგრამ სასწაუ ლი არ მიეცემა მას\, გარდა იონ ა წინასწარმეტყველის სასწაუ ლისა. მიატოვა ისინი და წავიდ ა. 5. ხოლო მის მოწაფეებს\, გაღმ ა გასვლისას\, დაავიწყდათ პურ ის წაღება. 6. იესომ უთხრა მათ: ფხიზლად იყავით\, ერიდეთ ფარი სეველთა და სადუკეველთა საფ უარს.\n\nმოწ.: 1 კორ. 13: 11-13: 5 \n\n11. როდ ესაც ვიყავი ყრმა\, ვიტყოდი\, რ ოგორც ყრმა\, ვფიქრობდი\, როგო რც ყრმა\, ვმსჯელობდი\, როგორც ყრმა\; ხოლო როდესაც დავკაცდი \, ზურგი ვაქციე ყოველივე ყრმ ობისდროინდელს. 12. რადგანაც ა ხლა ბუნდოვნად ვხედავთ\, როგო რც სარკეში\, მაშინ კი პირისპ ირ ვიხილავთ\; ახლა ნაწილობრი ვ ვიცი\, ხოლო მაშინ შევიცნობ\, როგორც თავად შევიმეცნები. 13 . ჯერჯერობით კი ეს სამია: სარ წმუნოება\, სასოება და სიყვარ ული\; ხოლო ამათში უმეტესი სი ყვარულია.\n\n1. კაცთა და ანგელო ზთა ენებზეც რომ ვმეტყველებ დე\, სიყვარული თუ არა მაქვს\, მხოლოდ რვალი ვარ მოჟღრიალე\, მხოლოდ წკრიალა წინწილი. 2. წ ინასწარმეტყველების მადლიც რომ მქონდეს\, ვიცოდე ყველა ს აიდუმლო და მქონდეს მთელი რწ მენა\, ისე\, რომ მთების დაძვრა ც შემეძლოს\, სიყვარული თუ არ ა მაქვს\, არარა ვარ. 3. მთელი ჩ ემი ქონება რომ გავიღო გლახა კთათვის და დასაწვავად მივც ე ჩემი სხეული\, სიყვარული თუ არა მაქვს\, არას მარგია. 4. სიყ ვარული სულგრძელია და კეთილ მოწყალე\; სიყვარულს არ შურს\, არ ქედმაღლობს\, არ ზვაობს\; 5. არ უკეთურობს\, არ ეძებს თავი სას\, არ მრისხანებს\, არ იზრახ ავს ბოროტს\;\n\nმოწ.: ლკ. 10: 19-21 \n\n19. აჰა\, მოგცემთ თქვენ ხელმწიფე ბას გველთა და მორიელთა დათრ გუნვისა და მტრის ყოველი ძალ ისა\; და ვერაფერი გავნებთ თქ ვენ. 20. მაგრამ ის ნუკი გახარე ბთ\, რომ სულები გმორჩილებენ\, არამედ ის გიხაროდეთ\, რომ თქ ვენი სახელები დაიწერა ცაში.  21. მაშინ გაიხარა იესომ სული თ და თქვა: გაღიარებ\, მამაო\, ც ისა და მიწის უფალო\, ვინაიდა ნ ბრძენთა და გამგებთ დაუმალ ე ეს და გაუცხადე ჩვილ ბალღებ ს. დიახ\, მამაო\, ვინაიდან ასე კეთილინებე შენ.\n\n \;\nჩვენ ვი ცით\, რომ სიკვდილიდან გადავე დით სიცოცხლეში (1 ინ. 3: 14)\n \;\n\n წმიდა მოწამენი კვირიკე და დ ედა მისი ივლიტა (+დაახლ. 305)\n\n\n\n\ nწმიდა მოწამენი კვირიკე და ი ვლიტა მცირე აზიაში\, ლიკაონი ის ქალაქ იკონიაში ცხოვრობდ ნენ. დიდებული გვარის ჩამომა ვალი ივლიტა ქრისტიანი იყო. ი გი ადრე დაქვრივდა და ერთადე რთ ძეს – ჩვილ კვირიკეს კეთილ მსახურებით ზრდიდა. როცა უსჯ ულო იმპერატორმა დიოკლეტიან ემ (284-305) მართლმორწმუნეთა დევ ნა დაიწყო\, წმიდა ივლიტამ\, იმ ის შიშით\, რომ სატანჯველებს ვერ გაუძლებდა\, დატოვა მთელი სიმდიდრე\, ნათესავები\, ახლო ბლები და შვილთან და ორ მხევა ლთან ერთად ჯერ სელევკიაში გ აიხიზნა\, შემდეგ კი ტარსოსს მიაშურა. აქ ნეტარი მდაბიოთა და გლახაკთა შორის ცხოვრობდ ა. გარეგნულად თითქოს არაფრი თ განირჩეოდა მათგან\, მაგრამ \, როგორც ჩანს\, „მოწევნულ იყო ჟამი მისი“ – ავმა ენამ მმარ თველ ალექსანდრესთან დაასმი ნა. ივლიტა თავისი სამი წლის ძით ხელში სამსჯავროზე გამო ცხადდა. როცა მმართველმა სახ ელი\, გვარ-ტომობა და სადაურო ბა ჰკითხა\, წმიდანმა ახოვნად მიუგო: „მე ქრისტიანი ვარ! ეს სიტყვა მეტყველებს ჩემს ვინ აობაზეც და კეთილშობილებაზე ც – ჩემი სამშობლო კი ზეციური იერუსალიმია!“ კადნიერი პას უხით განრისხებული მსაჯულის ბრძანებით ივლიტას შვილი ხე ლიდან გამოგლიჯეს და ხარის ძ არღვებით დაუნდობლად დაუწყე ს ცემა. დედის წამების შემყურ ე კვირიკე ტიროდა\, ხელებს ას ავსავებდა\, ფეხებს ურტყამდა მტარვალებს და მათგან თავის განთავისუფლებას ცდილობდა. ბავშვის სილამაზით მოხიბლულ მა ალექსანდრემ თავისთან მი აყვანინა იგი\, კალთაში ჩაისვ ა და ფერება დაუწყო\, მაგრამ ყ რმა არ ცხრებოდა: „მეც ქრისტი ანი ვარ!“ ტიროდა ბავშვი და თ ან ტირილით მიიწევდა დედისკ ენ. საშინლად გაავებულმა მსა ჯულმა ბავშვი მიწაზე დაანარ ცხა და წიხლი ჰკრა. ჩვილი კიბ ის საფეხურების კიდეებზე თა ვის ხეთქებით ჩაგორდა და სულ ი უფალს შეჰვედრა.\nროცა ივლი ტამ შვილის ნეტარი აღსასრულ ი იხილა\, მადლობა შესწირა უფ ალს\, მმართველმა კი\, მის მოუდ რეკლობაში კიდევ ერთხელ დარ წმუნებულმა\, წამების გაძლიე რება ბრძანა: მარტვილს რკინი ს წვერბასრი იარაღებით დაუწ ყეს ჯიჯგნა\, ჭრილობებში კი გ ამლღვალ ფისს ასხამდნენ.\n– „ შეიბრალე თავი\, ივლიტა\, – ეუბ ნებოდა ალექსანდრე ქრისტეს ტარიგს\, – დაინდე შენი ყმაწვ ილქალობა და შესწირე მსხვერ პლი ღვთაებებს!“\n– „არ მოვუდ რეკ ქედს უტყვ და უსმ კერპებს \, მე მხოლოდ ჩემს უფალს\, იესო ქრისტეს – მხოლოდშობილ ძე ღვ თისას ვეთაყვანები!“ – პასუხ ობდა ნეტარი.\nუღონოქმნილმა მ მართველმა ივლიტას სასიკვდი ლო განაჩენი გამოუტანა. სასჯ ელის აღსრულების წინ სანატრ ელმა მოწამემ დრო ითხოვა ლოც ვისთვის\, მუხლი მოიყარა და მ აცხოვარს შეჰღაღადა: „გმადლ ობ შენ\, უფალო\, რამეთუ ჩემს ძ ეს უწინარეს ჩემსა მოუწოდე დ ა ამაო მიწიერი ცხოვრების წი ლ საუკუნო სუფევა დაუმკვიდრ ე. აწ შეივედრე სულიც ჩემ უღი რსისა მხევლისა შენისა და ღი რს მყავ ბრძენ ქალწულთა თანა შესვლად ქორწილსა მას დაუსრ ულებელსა“.\nამ სიტყვების შემ დეგ ივლიტას თავი მოჰკვეთეს ( +დაახლ. 305). მისი გვამი კვირიკე ს ცხედართან ერთად ქალაქგარ ეთ დააგდეს მხეცებისა და ფრი ნველების საჯიჯგნად\, მაგრამ ერთგულმა მხევლებმა მოახერხ ეს\, რომ ღამით ფარულად დაეფლ ათ ისინი.\nნეტარი მარტვილები ს ნაწილთა აღმოყვანება აღეს რულა მოციქულთასწორი კონსტა ნტინე დიდის ზეობაში (+337\, ხს. 21 მაისს). კვირიკესა და ივლიტას მიმართ ლოცულობენ ოჯახური ბ ედნიერებისა და სნეულ ყრმათ ა მსწრაფლ განკურნებისათვის . წმიდა კვირიკეს ხელის მტევა ნი ინახება საქართველოში.\n\n\n\n წმიდა მოწამე აბუდიმე (IV)\n\n\n\nწ მიდა მოწამე აბუდიმე ეგეოსი ს ზღვაში\, კუნძულ ტენედოსზე დაიბადა. ნეტარი უსჯულო იმპე რატორ დიოკლეტიანეს (284-305) დრო ს აღესრულა ქრისტესთვის.\n\n\n\nნ ათლისღებით ბასილი (+1015)\n\n\n\nმოც იქულთასწორი ვლადიმირი (წმი და ნათლისღებით – ბასილი) ნეტ არი ოლღას (ხს. 11 ივლისს) შვილი შვილი და კიევის მთავრის\, სვ იატოსლავის უმცროსი ძე იყო. მ ისი დედა\, მალუშა – სიკვდილი თ დასჯილი დრევლიანთა მთავრ ის ტყვექმნილი ასული – გათხო ვებამდე ოლღას მეკუჭნავედ მ სახურობდა. ტახტის მემკვიდრ ე ძის მხევალთან შეუღლებით გ ანრისხებულმა ოლღამ რძალი ს ასახლეს განარიდა – თავის სა მშობლოში გაგზავნა\, ვიბუტის მახლობლად. სწორედ აქ დაიბად ა დაახლოებით 960 წელს ქვეყნის მომავალი განმანათლებელი.\n\n\n \n END:VEVENT END:VCALENDAR